Warzywa

Nasze gospodarstwo, jest ekologicznym gospodarstwem sadowniczym, dlatego aby poszerzyć ofertę o produkty warzywne nawiązaliśmy współpracę z okolicznymi gospodarstwami produkującymi różne odmiany warzyw. Podstawą tej współpracy jest aktualny certyfikat związany z produkcją ekologiczną, który każdy rolnik otrzymuje po wnikliwej kontroli instytucji certyfikującej. Certyfikat jest aktualizowany każdego roku. Tak więc produkty warzywne które proponujemy, pochodzą z pewnego, lokalnego źródła i charakteryzują się wysoką jakością.

Buraki

Burak to rzadko spotykana kopalnia cennych pierwiastków w jednym warzywie. W połączeniu z resztą składników, jakie zawiera daje unikalne i wielotorowe, bardzo silne efekty terapeutyczne. Najefektywniej działa surowy sok z buraka, który smakuje przepysznie. Co zawierają buraki? Witaminy A, B1, B2, B3, B4, B5, B6, B12, C Pierwiastki: żelazo, potas (tylko 2 buraki to az 528mg potasu !), magnez, wapń, fosfor, miedź, chlor, fluor, cynk, bor, lit, molibden, sód, mangan, kobalt, oraz bardzo rzadkie pierwiastki jak rubid i cez Ponadto zawierają cukry, białka, bioflawonidy, karoten, betaninę, mnóstwo kwasu foliowego, kwas jabłkowy, cytrynowy, szczawiowy, nikotynowy, antocyjany. Są niskokaloryczne - 100g zawiera tylko 38 kcal. Buraki zajmują pierwsze miejsce w walce z rakiem. Czerwono-fioletową barwę nadają im betacyjany. Związki te pełnią ważną rolę w profilaktyce nowotworowej. Gdy dowiadujemy się o chorobie dla wielu jest to jak wyrok, jednak istnieje wiele historii świadczących o tym, że z raka można się wyleczyć. Pomocne są w leczeniu warzywa, które posiadają zdolność hamowania lub cofania rozwoju komórek rakowych. Badania naukowców udowodniły, że burak jest najskuteczniejszym warzywem w walce z rakiem. Zawdzięcza to zawartości silnych antocyjanów, przeciwutleniaczy, czerwonych pigmentów, których buraki zawierają największe ilości. Zwalczają one wolne rodniki, które uszkadzają DNA i potęgują rozwój raka. Wspomagają organizm po chemioterapii, w niedokrwistości, anemii, białaczce, przeciwdziałają wielu innym nowotworom. W przypadku pacjentów po chemioterapii morfologia krwi uległa znaczącej poprawie po zastosowaniu kuracji buraczanej. Dzięki wysokiej zawartości potasu i magnezu burak jest bardzo pożyteczny w zapobieganiu i leczeniu nadciśnienia.

Cebula

Cebula znana jest ze swojego charakterystycznego silnego smaku i zapachu. To zielone warzywo stanowi jeden z podstawowych elementów diety śródziemnomorskiej, ale jest również bardzo popularne w wielu innych rejonach świata, w tym także w Polsce. Cebulę można jeść pod każdą postacią: surową, na przykład w sałatce, oraz gotowaną lub smażoną. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z właściwości leczniczych cebuli. Pomaga ona nie tylko przy przeziębieniu, ale także w przypadku leczenia trądziku i cukrzycy. 1. Właściwości cebuli Cebula zawiera glikozydy, w tym najważniejszy: dwusiarczek alilo-propylowy. To właśnie ten składnik jest odpowiedzialny za większość właściwości leczniczych cebuli. Poza tym cebula zawiera wiele enzymów, np.: fermenty, które usprawniają trawienie i metabolizm trawienny; składniki mineralne takie jak siarka, żelazo, potas, magnez, mangan, fluor, wapń, fosfor; witaminy (A, B, C i E); flawonoidy o działaniu moczopędnym; glukokininę – hormon roślinny posiadający właściwości przeciwcukrzycowe. Większość substancji aktywnych znajduje się w bulwie cebuli. Działanie cebuli jest prawie identyczne jak działanie czosnku. Zarówno czosnek, jak i cebula jest silnym antybiotykiem i posiada wiele właściwości medycznych. Właściwości medyczne cebuli to: antybiotyk i środek antyseptyczny – sok z cebuli działa jak prawdziwy antybiotyk. Niszczy bakterie, które powodują infekcje skóry, w tym gronkowca złocistego. Cebula jest używana do leczenia ran, czyraków, ropni, oparzeń, pęknięć skóry i trądziku. Sok z cebuli zapobiega infekcjom i ułatwia gojenie się ran, szczególnie oparzeń. W przypadku trądziku, ropni i ran skóry stosuje się kompresy z cebuli. Cebula jest uważana za warzywo pikantne, jest najbardziej uniwersalnym warzywem, znanym w kuchni całego świata.

Marchewka

Marchew należy do warzyw o najwyższych właściwościach leczniczych. Zresztą nie od dziś wiadomo, że marchewka to samo zdrowie. Przy tym jest bardzo tania i dostępna cały rok, przez co nic nie ogranicza nas w spożywaniu jej. Nadmiar marchwi w diecie nie ma negatywnego wpływu na nasz organizm. Warto poznać, jakie konkretnie właściwości ma to pomarańczowe warzywo i na jakie pomoże nam dolegliwości.90% marchewki to woda, 7% to składniki odżywcze, w tym węglowodany, białka, tłuszcze, celuloza. Pozostałe 3% stanowią składniki mineralne (potas, sód, wapń, fosfor, siarka, magnez, żelazo, mangan, miedź, cynk, kobalt), witaminy (A, B1, B2, B6, C, E, H, K, PP), kwas foliowy, inozytol, a także związki siarkowe, kumaryny, alkaloidy i pektyny. Beta-karoten występujący w marchwi: jest silnym antyoksydantem, blokuje związki rakotwórcze, wpływa na nasz układ odpornościowy, dzięki niemu nasza skóra ma ładny kolor. Marchew chroni nasz wzrok, obniża poziom cholesterolu, zapobiega chorobom serca i nowotworom. Nie tylko korzeń marchwi ma dobroczynne działanie, warto także wykorzystywać liście i nasiona. Marchew działa regulująco, mineralizuje, wzmacnia, oczyszcza, regeneruje. Stosuje się ją w formie soku, suszu, pulpy, nasion. Lista dolegliwości, na które pomoże nam marchewka jest imponująca: zaburzenia przemiany materii, nadciśnienie tętnicze, białaczka, zwężanie naczyń wieńcowych, trądzik, oparzenia, odmrożenia, obniżona ostrość widzenia, wrzód żołądka i dwunastnicy, niedobór mleka u matek karmiących, miażdżyca, nowotwór piersi, reumatyzm, astma, anemia, biegunka u dzieci. Marchew jest bardzo dobra na wzmocnienie. Powinniśmy pić po 1 szklance soku z marchwi rano i wieczorem. Sok zagotowany z mlekiem i z miodem stanowi doskonały środek na przeziębienie. Czysty sok z marchwi jest dobrym środkiem wykrztuśnym.

Seler

Czy wiesz, że seler ma wiele dobroczynnych właściwości dla twojego zdrowia? Niepozorne i niedoceniane w polskiej kuchni warzywo jest prawdziwym skarbcem dobroczynnych dla twojego zdrowia substancji! Kiedyś wierzono, że seler przynosi szczęście, dziś naukowo udowodniono, że przynosi zdrowie, urodę i długowieczność. Lista jego właściwości jest baaaardzo długa. Amerykanie i Japończycy, którzy mają wręcz obsesję na punkcie żywienia i leczenia selerem, doszukali się w nim aż 86 cennych składników. Wymienię tylko najważniejsze. Obie odmiany selera zawierają witaminę A, E, C (naciowy ma jej więcej) oraz naturalną witaminę B kompleks, łącznie z kwasem foliowym i witaminą PP. Warzywo to ma ponadto dwa razy więcej witaminy C niż cytrusy. W zależności od pory roku i sposobu przechowywania może mieć jej nawet do 150 mg w 100 g. Seler ma najwięcej fosforu wśród warzyw korzeniowych, a także sporo innych składników mineralnych, takich jak wapń, potas i cynk, a dodatkowo nieco magnezu i żelaza. W selerze znajdują się fantastyczne substancje czynne: flawonoidy i furanokumaryny. Flawonoidy są związkami roślinnymi, które mają silne działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne (antyutleniające), uszczelniające naczynia krwionośne, rozkurczające i moczopędne. Również furanokumaryny wykazują działanie moczopędne i rozkurczające mięśnie gładkie. Niestety mogą także wywołać reakcje alergiczne i uczulenie na promieniowanie słoneczne. Warto o tym wiedzieć. Seler jest niezwykle mało kaloryczny - w 10 dag bulwy jest jedynie 7 kcal, a w naci jeszcze mniej, 4-5 kcal. Dodatkowo przyspiesza trawienie, jest zatem wskazany dla dbających o linię. - Seler działa uspokajająco i przeciwdepresyjne. Medycyna ludowa od wieków przypisywała selerowi działanie antystresowe. - działa przeciwbólowo.

Pietruszka

Zawarte w pietruszce witaminy i minerały (wapń, magnez i potas) pozytywnie wpływają na krążenie krwi, a żelazo pomaga zwalczać anemię. Pietruszka pomaga również usuwać toksyny z organizmu. Właściwości pietruszki dotyczą także menstruacji. Pomaga wywołać spóźnioną miesiączkę, wzmacnia krwawienie. Pietruszka zwyczajna to również sprawdzony sposób na bóle menstruacyjne. Jej działanie rozkurczające dobrze wpływa na mięśnie miednicy. Wywar z pietruszki polecany jest na problemy z pęcherzem, prostatą i nerkami. Korzeń pietruszki ma właściwości moczopędne i jest stosowany w obrzękach i problemach z zatrzymaniem płynów w ciele. Surowa natka zachowuje najwięcej właściwości pietruszki. Można ją stosować jako dodatek do potraw i surówek. Zachowuje również większość swoich właściwości w postaci suszonej i mrożonej, gotowana natomiast traci część zalet zdrowotnych, m.in. tracona jest witamina C. Najlepszą porą na zrywanie liści pietruszki jest wczesny ranek, kiedy nie ma dużego słońca i liście szybko nie zwiędną. Aby wysuszyć liście pietruszki, należy je rozłożyć na płaskiej powierzchni i pozostawić w miejscu, gdzie występuje cień i wieje wiatr. Liście pietruszki można zamrażać w foremkach na lód i przechowywać w woreczkach foliowych.W medycynie naturalnej pietruszkę stosuje się zwykle pod postacią naparów i napojów. Należy pamiętać o tym, że kobiety w ciąży nie powinny zażywać pietruszki w tej medycznej formie. Pomijając właściwości zdrowotne pietruszki, można stwierdzić, że jest ona po prostu smaczna. Korzeń dodaje słodyczy i cudownego aromatu zupom – zwłaszcza rosołowi i bulionowi. Pietruszka zwyczajna jest podstawą libańskiej sałatki tabule. Obecnie zioła pietruszki rzadko można znaleźć rosnące dziko. Pietruszka zwyczajna jest uprawiana na całym świecie, jako pożywny dodatek do potraw.

Ziemniaki

Wbrew powszechnej opinii ziemniaki nie są bezwartościowym dodatkiem do kotletów, którym można łatwo zapełnić żołądek. Ziemniaki nie są bardzo kaloryczne, a poza tym zawierają skrobię, witaminę C, potas, wapń. Najważniejsze jest to, jak przyrządzamy kartofle i z czym je podajemy. Wbrew temu, co się powszechnie sądzi, ziemniaki nie tuczą – 100 g (dwie bulwy średniej wielkości) zawiera 60–70 kcal, czyli mniej niż banany czy fasolka szparagowa. Znacznie bardziej kaloryczne jest to, z czym jadamy kartofle. Często obok nich na naszym talerzu pojawia się panierowany w bułce kotlet schabowy lub tłusty, zaprawiany mąką sos. Właśnie te dodatki popsuły ziemniakowi reputację – a nie jest on ani bardzo kaloryczny, ani ciężkostrawny. Ziemniaki: wartości odżywcze Bulwy ziemniaka są cennym źródłem skrobi. To węglowodan złożony, który w organizmie człowieka powoli i równomiernie rozkłada się na glukozę, czyli paliwo potrzebne do pracy wszystkich jego komórek. Dzięki temu mamy zapewnione źródło energii i przez długi czas czujemy się syci. Ziemniaki zawierają też sporo witaminy C – ok. 16 mg w 100 g (dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka to 75 mg). Najwięcej jest jej w bulwach tuż po wykopkach. Ale im dłużej są przechowywane, tym większe straty tej cennej dla zdrowia substancji. Stare ziemniaki jedzone wczesną wiosną nie mają pod tym względem prawie żadnej wartości. W skład kartofli wchodzą też witaminy A, E, B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B3 (niacyna) i B6 (pirydoksyna). Ze składników mineralnych w ziemniakach obecne są spore ilości obniżającego ciśnienie krwi potasu, wzmacniający kości wapń oraz działający korzystnie na układ nerwowy magnez, a także fosfor, żelazo, cynk, miedź i mangan. Ziemniaki są też źródłem cennego białka roślinnego. Ojczyzną ziemniaków jest Ameryka Południowa.

e-Sklep - zapraszamy

2016 - aabaszta.pl